Ως ξυλοφάγα έντομα περιγράφουμε συμβατικά μια ομαδοποίηση διαφορετικών ειδών εντόμων τα οποία τρέφονται με ξύλο. Τα βασικότερα και συχνότερα ξυλοφάγα που απαντώνται στην χώρα μας είναι το κοινό σαράκι, οι τερμίτες, ο υλότρυπος κ.ά.. Παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις της ανομοιογενούς ομάδας των ξυλοφάγων, όλα αυτά τα είδη παρουσιάζουν μια γενική συνισταμένη σχετικά με την εμφάνιση, τη δράση και κατ’ επέκταση και με την καταπολέμηση.

Αρχικά, ενδείξεις και παράγοντες που δημιουργούν τις ιδανικές συνθήκες και εκτοξεύουν κατακόρυφα τις πιθανότητες μόλυνσης είναι πρώτα και κύρια οι γενικά υψηλές θερμοκρασίες και η παρουσία υγρασίας στο εσωτερικό του ξύλου. Συμπληρωματικά τις πιθανότητες προσβολής αυξάνουν η απουσία ειδικής επεξεργασίας της επιφάνειας του ξύλου στα πλαίσια της πρόληψης, όπως μπορεί να είναι ο εμποτισμός από βιοκτόνο-απωθητικό και η επικάλυψη με βερνίκι σε όλη την επιφάνεια των ξύλινων κατασκευών, των κουφωμάτων και των πατωμάτων.

Τα σημάδια προσβολής του ξύλου από ξυλοφάγα έντομα είναι χαρακτηριστικά και εύκολα στον εντοπισμό. Σε αρχικό στάδιο, οι χαρακτηριστικές οπές διαμέτρου ενός χιλιοστού και η σκόνη θρυμματισμένου ξύλου στις απολήξεις αυτών μαρτυρούν την ύπαρξη ξυλοφάγων. Σε πιο προχωρημένο στάδιο η πύκνωση των οπών και των στοών μπορεί να οδηγήσει πέραν της αισθητικής υποβάθμισης, ακόμα και στην απουσία των αρχικών μηχανικών ιδιοτήτων του υλικού, καθιστώντας την ξύλινη εγκατάσταση ακόμα και επικίνδυνη.

Για την αντιμετώπιση και τη μελλοντική θωράκιση των προσβληθέντων χώρων επιβάλλεται καταρχάς ο εποπτικός έλεγχος από εξειδικευμένο και έμπειρο τεχνικό, και αφότου ταυτοποιηθεί το είδος ξυλοφάγου προχωράμε στο στάδιο της εντομοκτονίας. Η εντομοκτονία είναι δύο ειδών: είτε θερμική απεντόμωση με χρήση ειδικών μηχανημάτων, είτε με χρήση ειδικών και εγκεκριμένων για τέτοια περιστατικά βιοκτόνων. Η τελική πρόταση για την καταπολέμηση των ξυλοφάγων του χώρου σας γίνεται στη βάση του αξιώματος πως κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται ως μοναδική και λαμβάνοντας υπόψιν πλήθος παραγόντων όπως: το είδος και η έκταση της προσβολής, η διαρρύθμιση και τα επιμέρους χαρακτηριστικά του χώρου και των αντικειμένων προς απεντόμωση, η αναγκαιότητα άμεσης επαναχρησιμοποίησης του χώρου κ.ά..